ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ἡ στατιστική φύση τῆς θεωρίας τῶν quanta

E.E. 178 179 VMakris

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΝΤΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

 ΜΕΡΟΣ 4ον

στατιστική φύση τς θεωρίας τν quanta

καί διάλυση τς ατιοκρατίας.

Συμπεράσματα.

Στό ξεκίνημα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς ἔγινε προσπάθεια νά ἑρμηνευθεῖ ἡ συμπεριφορά τῆς ὕλης ὄχι ἀποκλειστικά καί μόνο μέ ποιοτικά ἐπιστημονικά κριτήρια, ἀλλά καί μέ ποσοτικά. Δηλαδή νά μελετηθεῖ ἡ συμπεριφορά τῆς ὕλης βάσει τῆς στατιστικῆς ἐπισκόπησης τῶν ἀτόμων της. Ὁ Ἰρλανδός χημικός καί φυσικός Robert William Boyle ἔφθασε στό συμπέρασμα ὅτι μπορεῖ νά κατανοήσει τίς σχέσεις μεταξύ τῆς πίεσης καί τοῦ ὄγκου ἑνός ἀερίου, ἐάν ἐξηγήσει τήν πίεση αὐτή μέ βάση τίς πολυάριθμες κρούσεις τῶν μεμονωμένων ἀτόμων ἐπί τῶν τοιχωμάτων τοῦ δοχείου πού τό ἐγκλείει. Μέ ἀντίστοιχο καί ἀνάλογο τρόπο ἄρχισαν νά δίδονται ἐξηγήσεις γιά τά φαινόμενα τῆς Θερμοδυναμικῆς. Ἔγινε παραδεκτό ὅτι τά ἄτομα κινοῦνται ταχύτερα σέ ἕνα θερμό ἀπ’ ὅτι σ’ ἕνα ψυχρό σῶμα. Κατορθώθηκε νά δοθεῖ μιά μαθηματική ποσοτική μορφή σέ αὐτήν τήν ἔκφραση καί ἔτσι ἄρχισαν νά κατανοοῦνται οἱ νόμοι τῆς θερμότητας.

Ἡ διαρκῶς αὐξανόμενη ἐφαρμογή τῶν στατιστικῶν «νόμων» κατά τό δεύτερο ἥμισυ τοῦ 19ου αἰῶνος ἔλαβε τήν τελική της μορφή μέ τήν στατιστική μηχανική. Δέν ἐγκαταλείπεται, βέβαια  ἡ Νευτώνεια μηχανική, ἀλλά τώρα ἐξετάζονται οἱ συνέπειες πού ἀπορρέουν ἀπό τήν πλημμελῆ γνώση ἑνός ἐξαιρετικά σύνθετου μηχανικοῦ συστήματος. Τώρα προστίθεται καί ἕνας νέος «παράγων ἀγνωσίας». Οἱ μηχανικές ἰδιότητες ἑνός συστήματος δέν εἶναι ἐντελῶς γνωστές. Ὁ Ἀμερικανός φυσικός Josiah Willard Gibbs καθώς καί ὁ Αὐστριακός φυσικός Ludwig Eduard Boltzmann ἤσαν οἱ θεμελιωτές τῆς στατιστικῆς μηχανικῆς καί αὐτοί πού τήν ἀνέπτυξαν στήν τελική της μορφή. Ἔφθασαν στό σημεῖο νά ἐκφράσουν μέ μαθηματικές σχέσεις αὐτόν τόν «παράγοντα ἀγνωσίας» ἤ τό νέο εἶδος αὐτῆς τῆς πλημμελοῦς γνώσης. Ο  Josiah Willard Gibbs ἔδειξε ὅτι ἡ ἔννοια τῆς θερμοκρασίας εἶναι στενά συνδεδεμένη μέ μιά ἀτέλεια τῆς γνώσης. Σύμφωνα πάντα μέ τόν  Gibbs, ὅταν γνωρίζουμε τήν κίνηση καί τήν θέση τῶν μορίων ἑνός ἀερίου, δέν ἔχει κανένα νόημα νά μιλοῦμε γιά τήν θερμοκρασία τοῦ ἀερίου. Μπορεῖ κάποιος νά μιλήσει γιά τήν θερμοκρασία, μόνον ὅταν τό σύστημα εἶναι πλημμελῶς γνωστό καί ὅταν τίθεται ὡς στόχος νά ἐξαχθοῦν στατιστικά συμπεράσματα.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 16

Ἡ Συνοδική Ἐπιτροπή γιά τά Θρησκευτικά δέν συναγωνίσθηκε τήν μαχητικότητα τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου μας

E.E 180 181 Leon

Ἡ Συνοδική Ἐπιτροπή γιά τά Θρησκευτικά
δέν συναγωνίσθηκε τήν μαχητικότητα
τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου μας

Ἤδη ἐπανειλημμένα ἀπό τίς στῆλες τοῦ περιοδικοῦ μας ἔχουμε κάνει ἀναφορά στό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ) καί τίς περιπέτειές του τά τελευταῖα χρόνια. Ξεκίνησαν τό 2008 μέ τό κύμα τῶν ἀπαλλαγῶν ἀπό τό ΜτΘ, συνεχίστηκαν ἔπειτα μέ τήν κατάρτιση νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν (ΠΣ), ἀρχικά γιά τό Δημοτικό καί γιά τό Γυμνάσιο (2010-2011) καί ἔπειτα καί γιά τό Λύκειο (2015), τήν πιλοτική ἐφαρμογή αὐτῶν τῶν προγραμμάτων στό Δημοτικό καί τό Γυμνάσιο (2011-2014) καί τελικά τήν γενική ἐφαρμογή τους ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ προηγούμενου σχολικοῦ ἔτους (2016-2017) στό Δημοτικό, Γυμνάσιο καί Λύκειο (ΦΕΚ Β΄, 2920 καί Β΄, 2906 τῆς 13/9/2016), χωρίς καμία προετοιμασία ἤ ἐπιμόρφωση τῶν θεολόγων καί δασκάλων πού κλήθηκαν νά τά ἐφαρμόσουν καί χωρίς νά ὑπάρχουν τά ἀντίστοιχα διδακτικά βιβλία. Μάλιστα, ἀπό τό Ὑπουργεῖο καί ἀπό τήν πλευρά τῶν νεωτεριστῶν θεολόγων πού ὑποστήριξαν τά ΠΣ προβλήθηκε ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι προηγήθηκε διάλογος μέ τούς ἄμεσα ἐνδιαφερόμενους, τήν Ἐκκλησία καί τήν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ) πού ἐκπροσωπεῖ τήν μεγάλη πλειοψηφία τῶν θεολόγων.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 87

ΧΩΡΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΡΕΙΣΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ!

180 181 Aggeliki

ΧΩΡΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΡΕΙΣΜΑ
ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ!

Στήν ἐκπνοή τῆς σχολικῆς χρονιᾶς, τόν περασμένο Ἰούνιο, δημοσιεύτηκαν στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τά νέα Προγράμματα Σπουδῶν (στό ἑξῆς ΠΣ) γιά τό Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (στό ἑξῆς ΜτΘ), τόσο στήν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση, δηλαδή τό Δημοτικό, ὅσο καί στή δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση, δηλαδή τό Γυμνάσιο καί τό Λύκειο. Συγκεκριμένα, τό ΠΣ τοῦ ΜτΘ στό Δημοτικό καί στό Γυμνάσιο περιλαμβάνεται στήν Ὑπουργική Ἀπόφαση ὑπ’ ἀριθμόν 101470/Δ2/19.06.2017 (ΦΕΚ Β/2104/19.06.2017), ἐνῶ τό ΠΣ τοῦ ΜτΘ στό Λύκειο περιλαμβάνεται στήν Ὑπουργική Ἀπόφαση ὑπ’ ἀριθμόν 99058/Δ2/19.06.2017 (ΦΕΚ Β/2105/19.06.2017).

Α. Ἡ διδασκαλία τοῦ ΜτΘ κατά τό Ἑλληνικό δίκαιο

Ἀπό μιά ἁπλή ἀνάγνωση τῶν ΠΣ μπορεῖ εὔκολα νά διαπιστωθεῖ, ὅτι εἰσάγουν στή θρησκευτική ἐκπαίδευση τό θρησκειολογικό μοντέλο διδασκαλίας τοῦ ΜτΘ, δηλαδή μία μίξη διαφορετικῶν θρησκειῶν, δογμάτων, κοινωνικοηθικῶν καί φιλοσοφικῶν ἀντιλήψεων, πού μάλιστα θά διδάσκονται μέ ποσόστωση! Θά πρέπει εὐθύς ἐξ ἀρχῆς νά σημειωθεῖ, ὅτι ἡ ὡς ἄνω θρησκειολογική διδασκαλία τοῦ ΜτΘ στή χώρα μας δέν ἔχει κανένα νομοθετικό ἔρεισμα, παρά τό ὅτι στήν Ὑπουργική Ἀπόφαση ὑπ’ ἀριθμόν 99058/Δ2 γιά τό ΠΣ στό Λύκειο παραπλανητικά ἀναφέρεται ὅτι: «Ὁ σχεδιασμός τοῦ νέου Προγράμματος Σπουδῶν (ΠΣ) στά Θρησκευτικά Λυκείου λαμβάνει ὑπόψη: –Τή γενική καί τήν εἰδική σκοποθεσία τῆς Ἐκπαίδευσης, σύμφωνα μέ τό ὑφιστάμενο νομικό πλαίσιο, τό ὁποῖο ἀπορρέει ἀπό τό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδας καί τούς βασικούς νόμους γιά τήν Ἐκπαίδευση καί εἰδικότερα τό Λύκειο. (...)»
Πρωτίστως ἀντιτίθεται αὐτή (ἡ θρησκειολογική διδασκαλία) στό ἄρθρο 16 τοῦ Συντάγματος τό ὁποῖο, ὡς ἔχει ἑρμηνευθεῖ ἀπό τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας (στό ἑξῆς ΣτΕ), ἐπιβάλλει τήν ὑποχρεωτική διδασκαλία τοῦ ΜτΘ κατά τό ὀρθόδοξο χριστιανικό δόγμα (βλ. ΣτΕ 3356/1995 καί 2176/1998). Ἀναλυτικότερα, τό ἄρθρο 16 παράγραφος 2 τοῦ Συντάγματος προβλέπει τά ἑξῆς: «2. Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασική ἀποστολή τοῦ Κράτους καί ἔχει σκοπό τήν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματική καί φυσική ἀγωγή τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνείδησης καί τή διάπλασή τους σέ ἐλεύθερους καί ὑπεύθυνους πολῖτες». Παραθέτουμε ἐδῶ το σχετικό ἀπόσπασμα τῆς ἀπόφασης τοῦ ΣτΕ 3356/1995:
«3. Ἐπειδή, τό ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει τά ἑξῆς: «1. Ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης εἶναι ἀπαραβίαστη. Ἡ ἀπόλαυση τῶν ἀτομικῶν καί πολιτικῶν δικαιωμάτων δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός. 2. Κάθε γνωστή θρησκεία εἶναι ἐλεύθερη καί τά σχετικά μέ τήν λατρεία της τελοῦνται ἀνεμπόδιστα ὑπό τήν προστασία τῶν νόμων ...». Ἐξ ἄλλου, τό ἄρθρο 16 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει στήν παράγραφο 2, ὅτι: «Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασική ἀποστολή τοῦ Κράτους καί ἔχει σκοπό τήν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματική καί φυσική ἀγωγή τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνείδησης καί τή διάπλασή τους σέ ἐλεύθερους καί ὑπεύθυνους πολῖτες». Τέλος, ἡ Διεθνής Σύμβαση τῆς Ρώμης τῆς 4ης Νοεμβρίου 1950 «περί προασπίσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καί τῶν θεμελιωδῶν ἐλευθεριῶν», πού κυρώθηκε τό πρῶτον μέ τόν νόμο 2329/1953 (φ. 68, Α) καί ἐκ νέου μέ τό Ν.Δ. 53/1974 (φ. 256, Α) καί ἔχει, ὡς ἐκ τούτου, σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 28 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος, αὐξημένη τυπική ἰσχύ, μέ τό μέν ἄρθρο 9 κατοχυρώνει τό ἀτομικό δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, μέ τό ἄρθρο δέ 2 τοῦ Α΄ προσθέτου πρωτοκόλλου, ὁρίζει εἰδικότερα τά ἑξῆς: «Οὐδείς δύναται νά στερηθεῖ τοῦ δικαιώματος ὅπως ἐκπαιδευθῆ. Πᾶν Κράτος ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν ἀναλαμβανομένων ὑπ’ αὐτοῦ καθηκόντων ἐπί τοῦ πεδίου τῆς μορφώσεως καί τῆς ἐκπαιδεύσεως θά σέβεται τό δικαίωμα τῶν γονέων ὅπως ἑξασφαλίζωσιν τήν μόρφωσιν καί ἐκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως πρός τάς ἰδίας αὐτῶν θρησκευτικάς καί φιλοσοφικάς πεποιθήσεις».
4. Ἐπειδή, ἀπό τίς πιό πάνω διατάξεις, ἑρμηνευόμενες σέ συνδυασμό μεταξύ τους, ἐν ὄψει τοῦ γνωστοῦ τοῖς πᾶσιν γεγονότος, ὅτι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρεσβεύει τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία, (ΣτΕ 3533/1986) ὡς τοῦτο ἄλλωστε μαρτυρεῖται καί ἀπό τήν γενομένην στήν κεφαλίδα τοῦ Συντάγματος, ἐπίκληση τῆς Ἁγίας Τριάδος, σέ συνδυασμό μέ τό ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος, μέ τό ὁποῖον τό Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα χαρακτηρίζεται ὡς: «Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα», συνάγεται, ὅτι σκοπός τῆς παρεχμένης στά σχολεῖα παιδείας εἶναι, μεταξύ τῶν ἄλλων, καί ἡ «ἀνάπτυξη» τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλληνοπαίδων σύμφωνα μέ τίς ἀρχές τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς διδασκαλίας, στήν ὁποίαν, κατά τεμήριο, ἐν ὄψει τῶν ἐκτεθέντων, ἀποβλέπουν οἱ γονεῖς των ἀντλῶντας ἀπό τό πιό πάνω ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος, τό δικαίωμα πού εἶναι, ὡς ἀναφέρθηκε, καί διεθνῶς κατοχυρωμένο, μέ τίς ὡς ἄνω διατάξεις τῆς Συμβάσεως τῆς Ρώμης νά καθορίζουν οἱ ἴδιοι τήν θρησκευτική ἀγωγή τῶν τέκνων τους, σύμφωνα μέ τίς δικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ὑπό τήν ἔννοια αὐτή καί προκειμένου νά τύχει ἐφαρμογῆς ἡ διάταξη τοῦ ἄρθρου 16 παρ. 2 τοῦ Συντάγματος, προκειμένου δηλαδή νά «ἀναπτυχθεῖ» ἡ θρησκευτική συνείδηση τῶν μαθητῶν, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς πίστης, οἱ μαθητές εἶναι ὑποχρεωμένοι νά μετέχουν στίς σχολικές θρησκευτικές ἐκδηλώσεις, ὅπως εἶναι ἡ καθημερινή προσευχή καί ὁ ἐκκλησιασμός καί νά παρακολουθοῦν τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, τό ὁποῖον, ὅπως εἶναι αὐτονόητο, «ἐν ὄψει τῶν ἐκτεθέντων» πρέπει νά διδάσκεται στά σχολεῖα σύμφωνα μέ τίς ἀρχές τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς θρησκείας (βλ. ΣτΕ 3533/86) καί ἐπί ἱκανόν ἀριθμόν ὡρῶν διδασκαλίας ἑβδομαδιαίως. (…)»
Δέχεται τό ΣτΕ, ὅτι εἶναι δυνατή ἡ ἀπαλλαγή τῶν μαθητῶν ἀπό τό ΜτΘ καί ἀπό τή συμμετοχή τους σέ θρησκευτικές ἐκδηλώσεις «ἐάν ἕνας ἤ περισσότεροι μαθητές, ἄλλως οἱ γονεῖς τους, ἀσκῶντας τό κατοχυρωμένο μέ τό ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος καί τίς ὡς ἄνω διατάξεις τῆς Συμβάσεως τῆς Ρώμης δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, δηλώσουν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, πρός τόν Διευθυντή τοῦ Σχολείου, ὅτι γιά λόγους θρησκευτικῆς συνείδησης, ἤτοι διότι εἶναι ἑτερόδοξοι, ἑτερόθρησκοι ἤ ἄθεοι, δέν ἐπιθυμοῦν νά παρακολουθήσουν (οἱ ὡς ἄνω μαθητές) τήν διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἤ νά μετάσχουν στίς ἄλλες θρησκευτικές ἐκδηλώσεις (…)». Ἀπό κανένα ὅμως σημεῖο τῆς ἀπόφασης τοῦ Δικαστηρίου δέν προκύπτει, ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτή ἀπό τό Σύνταγμα ἡ θρησκειολογική διδασκαλία τοῦ ΜτΘ, ἤ, ἡ ἀπαλλαγή τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν ἀπό τήν παρακολούθηση τοῦ μαθήματος. Τό ὡς ἄνω σκεπτικό ἀκολούθησε καί ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ 2176/1998.
Τό ἀνωτέρω ἄρθρο 16 παρ. 2 τοῦ Συντάγματος τό σχετικό μέ τή θρησκευτική ἀγωγή ἐξειδικεύεται ἀπό τό νόμο 1566/1985, ὅπως ἰσχύει σήμερα. Ὁ νόμος 1566/1985 θέτει ὡς κύριο σκοπό τῆς ἐκπαίδευσης τή διαμόρφωση ἑνός ὁλοκληρωμένου καί καθολικοῦ ἀνθρώπου σέ σχέση, μεταξύ ἄλλων, καί μέ τήν ὀρθόδοξη χριστιανική παράδοση.
Στό ἄρθρο 1 παρ. 1 τοῦ νόμου, ὁ σκοπός τῆς πρωτοβάθμιας καί δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης ἐξειδικεύεται ἔτσι, ὥστε οἱ μαθητές «νά διακατέχονται ἀπό πίστη πρός τήν πατρίδα καί τά γνήσια στοιχεῖα τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς παράδοσης. Ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς τους συνείδησης εἶναι ἀπαραβίαστη». Εἰδικότερα στό ἄρθρο 6 παρ. 2, ἐπισημαίνεται ὅτι τό λύκειο ἐπιδιώκει τήν ὁλοκλήρωση τῶν σκοπῶν τῆς ἐκπαίδευσης. Ἰδιαίτερα βοηθᾶ τούς μαθητές, μεταξύ ἄλλων, «νά συνειδητοποιοῦν τή βαθύτερη σημασία τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ ἤθους καί τῆς σταθερῆς προσήλωσης στίς πανανθρώπινες ἀξίες». Παρ’ ὅτι ὁ νόμος 1566/1985 δέν κάνει εὐθέως λόγο γιά ἀπολογητικό χαρακτῆρα τῆς θρησκευτικῆς ἐκπαίδευσης, οἱ στόχοι πού θέτει ὡς πρός αὐτήν (τή θρησκευτική ἐκπαίδευση) καί ἀφοροῦν τήν καλλιέργεια τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς συνείδησης καί παράδοσης, ἀλλά καί τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ ἤθους εἶναι πρακτικά ἀδύνατο νά ἐπιτευχθοῦν μέσῳ τῶν νέων ΠΣ γιά τό ΜτΘ. Ἑπομένως, τά Προγράμματα αὐτά εἶναι κατ’ οὐσίαν παράνομα ἀφοῦ καταργοῦν τό θεολογικό χαρακτῆρα τοῦ μαθήματος, μετατρέποντάς το σέ μάθημα ἠθικῆς καί φιλοσοφίας.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 133

Δέν πρέπει νά ἀγαπᾶς γιά κάποιον λόγο!

E.E. 178 179 DKoskiniotis

Δέν πρέπει νά γαπς γιά κάποιον λόγο!

Τό περιστατικό συμβαίνει πρόσφατα, κάπου στή Θεσσαλονίκη.

Ὁ παππούς (52χρονος παρακαλῶ), παίρνει τή μικρή Θεανώ ἀπό τήν ἀγκαλιά τῆς γιαγιᾶς της καί τή ρωτᾶ.

–Γιά πές μου Θεανώ; Τήν ἀγαπᾶς τή γιαγιά σου;

Ἡ θετική ἀπάντηση δεδομένη.

–Καί γιά πές μου τώρα, γιά ποιό λόγο τήν ἀγαπᾶς τή γιαγιά σου; Γιατί σ΄ ἀγαπᾶ καί ἐκείνη; Γιατί σοῦ παίρνει παιγνίδια; Γιατί σοῦ κάνει ὅλα τά χατήρια; Γιατί παίζει μαζί σου;

Καί ἐκεῖ πού περιμένεις νά ἀκούσεις κάτι στερεότυπο, κάτι ἁπλοϊκό, ἡ μικρή ψυχή συγκλονίζει. Ἀπαντᾶ χωρίς νά πολυσκεφτεῖ, ἀπαντᾶ ἁγνά.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 63

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΤΗΣ ΣΟΥΤΣΕΑΒΑΣ

E.E. 178 179 pHFratseas

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΤΗΣ ΣΟΥΤΣΕΑΒΑΣ

( ορτάζεται τήν Πέμπτη μετά τήν Πεντηκοστή )

Συγγραφέν πό τόν γιο Βαρλαάμ Μολδαβίας

Πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔζησαν στόν κόσμο ἐνάρετη ζωή, ὅπως τήν θέλει ὁ Θεός, κατά τόν τρόπο δηλαδή πού δίδαξε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός καί κατέγραψαν οἱ ἅγιοί Του Ἀπόστολοι στό ἅγιο Εὐαγγέλιο.

Πρῶτος ἀνάμεσα σέ αὐτούς εἶναι ὁ μεγάλος ἅγιος Ἰωάννης, πολύ μεταγενέστερος τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Διότι ὁ Θεός, ὁ ρυθμιστής τῆς ζωῆς ἡμῶν,  δέν στεφά­νωσε μόνο τούς πάλαι ποτέ μάρτυρες, ἀλλά καί τώρα, στούς ὕστερους καιρούς, ἀνοίγει τήν πόρτα τοῦ μαρτυρίου γι’ αὐτούς πού τό ἐπιθυμοῦν. Μέ τήν ἴδια τιμή τούς τιμᾶ καί τήν ἴδια δόξα τούς βραβεύει.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 41

Copyright © 2017 Αγιος Νικόλαος Πευκακίων All Rights Reserved.