ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΩΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΣΧΕΔΟΝ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

174.11.pHFratseas.1

ΠΩΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΣΧΕΔΟΝ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Πάντα μοῦ ἄρεσε νά πιάνω κουβέντα μέ τούς ἀνθρώπους τοῦ καφενείου. Διότι οἱ περισσότεροι πού συχνάζουν ἐκεῖ εἶναι ἄνθρωποι μοναχικοί, συνταξιοῦχοι κατά τό πλεῖστον, οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν στά καφενεῖα γιά νά βροῦν κάποια συντροφιά, γιά νά ξεφεύγουν ἀπό τούς τέσσερις τοίχους τοῦ σπιτιοῦ καί νά ἀνταλλάξουν δύο κουβέντες. Ὁρισμένοι ἀπό αὐτούς εἶναι «ἁπλούστεροι»,  πού “μορφώνονται” ἀπό τίς τηλεοράσεις,  πού χρόνια ὁλόκληρα δέν διάβαζαν ἴσως ἄλλα βιβλία, παρά τίς ἐφημερίδες τοῦ καφενείου σέ “νεκρές στιγμές”, ὅταν δέν ὑπῆρχαν ἄλλες συντροφιές γιά κουβέντα, ἤ διαβάζουν “κλεφτά” τούς τίτλους τῶν ἐφημερίδων ἔξω ἀπό κάποιο περίπτερο. Ἀρκετοί εἶναι ὅμως καί οἱ μορφωμένοι, συνταξιοῦχοι καθηγητές οἱ παθιασμένοι  ἀναγνῶστες, πού ἀναζητοῦν στό καφενεῖο τήν συντροφιά νά ἀνταλλάξουν ἰδέες καί πληροφορίες. Ὑπάρχουν ἐπίσης καί ἐκεῖνοι πού ἁπλῶς πηγαίνουν στά καφενεῖα διότι τούς ἀρέσει ὁ ζεστός καί μερακλίδικος καφές, τά χαρτιά, τό τάβλι καί ἡ ἀτελείωτη κουβέντα. Ἕνας ἀπό τούς τελευταίους ἔτυχε νά εἶμαι ἀρκετές φορές παλαιότερα κι ἐγώ.

Μετά ὅμως ἀπό τίς τελευταῖες οἰκονομικές «ρυθμίσεις» μέ τίς ὁποῖες οἱ κυβερνῶντες βλέπουν τίς συντάξεις μας καί τίς «διαχειρίζονται» γιά μᾶς καί πρίν ἀπό ἐμᾶς καί τά ψίχουλα πού παραμένουν φτάνουν ἴσα ἴσα γιά μερικές μόνο μέρες, τά καφενεῖα  –μετά τό μοναδικό καφέ– γίνονται ὅλο καί περισσότερο «αἴθουσες ἀναμονῆς». «Αἴθουσες ἀναμονῆς» διότι ἀρκετοί περιμένουν ἀκόμη μέσα εἴτε γιά νά ζεσταθοῦν, εἴτε νά δοῦν κάποιο γνωστό καί περισσότερο «εὐκατάστατο», γιά  νά τοῦ πιάσουν τήν κουβέντα καί νά κεραστοῦν καί κανένα ἄλλο καφεδάκι.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 270

Ἔµεινα ἐµβρόντητος ἀπό τήν χαρά τοῦ θαύµατος τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων!

174.10.SOikonomou.1

Ἔµεινα ἐµβρόντητος ἀπό τήν χαρά τοῦ θαύµατος τῶν  Ἁγίων Ἀναργύρων!

 Στήν ἡλικία τῶν τριάντα ἑνός ἐτῶν ἐγώ καί εἴκοσι ἑπτά τῆς συζύγου µου, κυοφορεῖται τό πρῶτο µας παιδί.

Γνωρίζουµε ὅτι ἔχουµε ἀσυµβατότητα Rhesus, θετικό ἐγώ, ἀρνητικό ἐκείνη. Φυσικά µᾶς ἀπασχολεῖ τό γεγονός, τό συζητᾶµε µέ τόν µαιευτήρα µας. Μᾶς καθησυχάζει καθώς δέν ὑπάρχει ἱστορικό ἀποβολῆς ἐµβρύου ἤ ἐκτρώσεως καί µεταγγίσεων ἄρα δέν ὑπάρχει εὐαισθητοποίηση καί αὐτό ἐπιβεβαιώνεται µέ τήν σχετική ἐξέταση.

174.10.SOikonomou.2Συµφωνοῦµε ὅτι στήν περίπτωση πού τό παιδί κληρονοµήσει ἀπό ἐµένα καί εἶναι θετικό, θά γίνει ἄµεσα στή µητέρα ὁ σχετικός ὀρός (Rhesuman) (ἀνοσοσφαιρίνη) καί αὐτό ὑπενθυµίζεται ἀρκετές φορές στόν µαιευτήρα κατά τούς µῆνες τῆς κυοφορίας.

23η Αὐγούστου (Ἐννιάµερα τῆς Παναγίας) 1975, ἡµέρα Σάββατο, ἔρχεται στόν κόσµο τό πρῶτο µας παιδί. Βρίσκοµαι κι ἐγώ στήν αἴθουσα τοκετῶν. Ὁ φυσιολογικός τοκετός εἶναι δύσκολος.

Ὁ γυιός µας πού ζυγίζει 5 κιλά, προκάλεσε µεγάλη διάταση τῆς µήτρας, ἡ ὁποία δέν συσπᾶται καί ἡ αἱµορραγία εἶναι µεγάλη. Ἀγωνιώδης ἡ προσπάθεια τῶν γιατρῶν, µέ µεγάλες δόσεις ἀγγειοσυσπαστικῶν φαρµάκων νά σώσουν τή γυναίκα µου. Τά καταφέρνουν, κατ’ ἐµέ µέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δέν µπορῶ νά τό ὀνοµάσω θαῦµα, ἀφοῦ οἱ πιθανότητες νά ἔχουν αὐτό τό ἀποτέλεσµα οἱ χειρισµοί τῶν γιατρῶν ἦταν ἀρκετές.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 187

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ (Δ΄)

174.5.Nomomathis

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ

Μιά ἀπόπειρα ἀντιπαραβολῆς

(Δ΄)

Η ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

ΝΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗΣ & ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

«Ὕπαγε καί διοίκει οὐχί ὡς κριτής, ἀλλ’ ὡς ἐπίσκοπος»!

Διατάξεις περί ἀτοµικῶν δικαιωµάτων

στό πλαίσιο τῆς ποινικῆς καταστολῆς:

 Στά προηγούµενα τεύχη (Νοέµβριος καί Δεκέµβριος 2016, Ἰανουάριος 2017) ἔγινε ἀναφορά στό ὅτι τό Εὐαγγέλιο ἀναγνωριζόταν ὡς θεµελιώδης νόµος στό Βυζαντινό κράτος(πρβλ καί Ἀποκ.5, 12: «ἄξιον ἐστίν τό ἀρνίον τό ἐσφαγµένον λαβεῖν τήν δύναµιν …καί ἰσχύν..»). Λαµβάνοντας δέ ὑπ’ ὄψη παραδείγµατα, ὅπως αὐτό τοῦ Ἀκακίου, ἐπισκόπου Ἀµίδης, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ συσκέφθηκε µέ τούς κληρικούς του, πώλησε ἐκκλησιαστικά σκεύη (:διότι «…ὁ Θεός ἡµῶν οὔτε δίσκων, οὔτε ποτηρίων χρήζει, οὔτε γάρ ἐσθίει, οὔτε πίνει…») γιά νά διαθρέψει καί ἀπολυτρώσει µέ τό τίµηµά τους 7.000 Πέρσες, αἰχµαλωτισθέντες σέ προηγούµενο πόλεµό τους κατά τῶν Βυζαντινῶν καί γιά νά τούς ἐπαναπατρίσει στήν πατρίδα τους Περσία ἐλεύθερους (Σωκράτους, Ἱστορία) καί παραµερίζοντας µιά δῆθεν ρεαλιστική κυνική στάση,ἴσως νά διστάσουµε νά συµφωνήσουµε µέ τό ρηθέν ὅτι «τό Βυζάντιο ἦταν ἕνα ἀποτυχηµένο πείραµα». Ἐν συνεχεία, θά ἀναφέρουµε κάποιες διατάξεις σχετικές µέ τήν ἀντιµετώπιση τῶν ἐσωτερικῶν, αὐτή τή φορά, ἐχθρῶν, τῶν ἐγκληµατιῶν:

–Πεῖρα 51, 22:

–«Ὅτι ὁ µάγιστρος ἔλεγε … καί ἕτερος νόµος ἐστίν ἵνα τάς ὡρισµένας ποινάς ἀπό τοῦ νόµου µή παραβαίνωσιν οἱ δικασταί…».

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 232

Ὁ σεβασµός πρός τούς ἄλλους εἶναι φιλανθρωπία

174.9.MDiamanti

Ὁ σεβασµός πρός τούς ἄλλους εἶναι φιλανθρωπία

Οἱ σύγχρονες παιδαγωγικές µέθοδοι θέλουν τήν προσοχή τῶν γονέων καί τῶν παιδαγωγῶν νά ἑστιάζεται στήν καλλιέργεια τῆς αὐτοπεποίθησης τῶν παιδιῶν. Αὐτό σάν ἀρχή εἶναι σωστό, καθώς δέν ὑπάρχει ἀµφιβολία ὅτι ἡ αὐτοπεποίθηση εἶναι ἀπαραίτητο θεµέλιο γιά τήν ὑγιῆ ἀνάπτυξη τῶν παιδιῶν, ἰδίως στήν ἐποχή µας ὅπου παρατηρεῖται ὅτι κάθε νεότερη γενιά ἀποδεικνύεται πιό εὐαίσθητη καί πιό εὔθραυστη ἀπό τίς προηγούµενες.

Ἡ καλλιέργεια ὅµως τῆς αὐτοπεποίθησης τῶν παιδιῶν ἀποδεικνύεται µιά πολύ σηµαντική καί ἀπαιτητική διαδικασία, στήν ὁποία, ὅπως ἀποδεικνύεται στήν πράξη, ἔχουµε ἀποτύχει. Καί ἡ ἀποτυχία µας αὐτή ἔχει ὁδηγήσει τά παιδιά σέ µιά ἐγωκεντρική θεώρηση τῶν πραγµάτων. Θεωροῦν ὅτι αὐτά εἶναι τό κέντρο τοῦ κόσµου καί τό ἀπαιτοῦν, θεωροῦν ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νά περιστρέφονται γύρω ἀπό αὐτά, νά ἱκανοποιοῦν κάθε τους ἀνάγκη καί ἐπιθυµία, ἐνῶ δέν ἀναγνωρίζουν καµµία ὑποχρέωση ἀπό µέρους τους πρός τούς ἄλλους. Πῶς νά διδάξεις σέ ἕνα παιδί, πού αἰσθάνεται ὅτι εἶναι τό κέντρο τοῦ κόσµου ὅτι πρέπει νά σέβεται τούς γύρω του; Πῶς νά καταλάβει ὅτι στό σχολεῖο πρέπει νά ὑπακούει καί νά σέβεται τούς κανόνες, ὅταν στό σπίτι του εἶναι ἀφεντικό καί θέτει αὐτό τούς κανόνες;

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 143

Ἡ Δύση δέν καταλαβαίνει οὔτε τούς ζῶντες οὔτε τούς κεκοιµηµένους

174.7.EKolleti

Ἡ Δύση δέν καταλαβαίνει οὔτε τούς ζῶντες οὔτε τούς κεκοιµηµένους

Ἡ µικρή πλατεία τοῦ χωριοῦ στό νησάκι τοῦ Σαρωνικοῦ, πού φιλοξενεῖ τόν ἐπιβλητικό ναό τῆς Παναγίας, ἀτενίζει τήν καταπράσινη πλαγιά καί τή θάλασσα. Χωρίς ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιά τό ὄµορφο τοπίο ἀνεβαίνουµε βιαστικά τά σκαλιά τοῦ ναοῦ αὐτοῦ πού θά µᾶς φιλοξενήσει γιά λίγο, ὅσο χρειάζεται γιά νά ἀπευθύνουµε τήν κοινή µας προσευχή στόν Θεό γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς ἀγαπηµένου µας προσώπου. Μόλις πρίν λίγες µέρες εἶχε προλάβει νά καλωσορίσει τήν καινούργια χρονιά καί εἶχε ἀποχαιρετήσει τόν παλιό τόν χρόνο καί τώρα βρισκόµαστε ἐδῶ γιά τόν δικό της ἀποχαιρετισµό. Ἡ ἀτµόσφαιρα ἰδιαίτερα κατανυκτική. Σηµαντική σέ αὐτό ἡ συµβολή  τοῦ νέου Ἱερέα, ὁ ὁποῖος µέ ἡσυχία καί εὐλάβεια ψάλλει τήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία. Τά λόγια του ‒τά λόγια τῶν κειµένων τῆς Ἐκκλησίας‒ καθαρά, κατανοητά ζεσταίνουν τίς καρδιές µας. Κατά τή σύντοµη πορεία µας πρός τό κοντινό Κοιµητήριο τό τσουχτερό κρύο δέν θά καταφέρει νά µᾶς κλέψει αὐτή τήν ἐσωτερική  ζεστασιά.  Λίγο ἀργότερα στό ἀρχονταρίκι τοῦ ναοῦ ὁ ἀχνιστός καφές, τό δυνατό κονιάκ καί ἡ κεντρική θέρµανση θά φροντίσουν ἐπαρκῶς γιά τά παγωµένα µέλη µας... Ἐκεῖ, στή θαλπωρή αὐτοῦ τοῦ χώρου, θά γίνει ἡ διαπίστωση ἀπό πολλούς,  ὅτι αὐτές οἱ προσευχές τῆς Ἐκκλησίας κατά τή δύσκολη ὥρα τοῦ ἀποχωρισµοῦ εἰρηνεύουν πραγµατικά τίς ψυχές  τῶν ἀνθρώπων...

Ὁ νέος χρόνος ἀριθµεῖ µόνο λίγες µέρες καί ἔχουν ἀρχίσει νά καταγράφονται ἤδη οἱ πρῶτες ἀπώλειες. Στίς ὧρες πού ἀκολουθοῦν µετά τήν ταφή, ὧρες σιωπῆς καί περισυλλογῆς, ὁ νοῦς µας τρέχει στίς ἀπώλειες τῆς προηγούµενης χρονιᾶς. Στέκεται ὅµως ἰδιαίτερα σέ µιά καλή µας φίλη Γερµανίδα σέ ἕνα µικρό χωριουδάκι τῆς χώρας αὐτῆς. Ἦταν γειτόνισσα τῆς οἰκογένειας πού µᾶς φιλοξενεῖ κάθε χρόνο καί ἀποτελοῦσε πάντα πηγή χαρᾶς γιά ὅλους µας. Βρισκόταν ἤδη σέ ἀρκετά προχωρηµένη ἡλικία καί γι’ αὐτό τά τελευταῖα χρόνια τήν ὥρα τοῦ ἀποχαιρετισµοῦ πλανιόταν πάντα ἕνα βουβό ἐρώτηµα: µήπως αὐτός ὁ ἀποχαιρετισµός εἶναι ὁ τελευταῖος; Τό καλοκαίρι πού µᾶς πέρασε διαπιστώσαµε, ὅτι τό φωτεινό χαµόγελο πού µᾶς χάρισε πρίν ἕνα χρόνο, τήν ἡµέρα τῆς ἀναχώρησής µας, ἦταν γιά µᾶς πράγµατι τό τελευταῖο. Μετά ἀπό σύντοµη ἀσθένεια ἔφυγε ἥσυχα ἀπό αὐτό τόν κόσµο χωρίς νά προλάβουµε νά τή δοῦµε. Ἀντιστάθµισµα στή λύπη µας ὑπῆρξε τό γεγονός, ὅτι πραγµατοποιήθηκε ἡ ἐπιθυµία µας νά εἴµαστε παρόντες στήν ταφή της, σέ µία ταφή, ὅµως, πού δέν ἔχει καµµιά σχέση µέ τήν χαρµολύπη τῆς κηδείας πού περιγράφουµε παραπάνω.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 105

Copyright © 2017 Αγιος Νικόλαος Πευκακίων All Rights Reserved.