Ἐπιστρέφει ἡ Ἐποχή τοῦ Ἁγίου Παλαµᾶ «ἐν ἑτέρᾳ µορφῆ»

ΤΟ ΚΟΣΜΟΕΙΔΩΛΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ

Η “ΦΑΝΤΑΣΙΩΔΗΣ” ΕΠΙΣΤΗΜΗ!

Ἡ νέα χρονιά ἤδη ἦλθε! Δέν ἦλθε µόνη της, ἀκολουθῶντας µιά φυσική ροή, ὅπως νοµίζουν οἱ πολλοί, ἀλλά ἦλθε –ὅπως πάντοτε– διά τοῦ Χριστοῦ, χωρίς τόν Ὁποῖον δέν εἶναι δυνατόν νά γίνη ποτέ τίποτα, οὔτε µεγάλο, οὔτε µικρό, οὔτε τό παραµικρόν! Ὁ Θεός Λόγος εἶναι Ἐκεῖνος «δι’ οὗ (ὁ Θεός Πατήρ) καί τούς αἰῶνας ἐποίησεν» καί γι’ αὐτό ὁ Θεάνθρωπος Χριστός εἶναι Αὐτός πού «δεσπόζει τῶν ἐπουρανίων καί τῶν ἐπιγείων» καί προνοεῖ καί ἐλέγχει καί διακρατεῖ καί κινεῖ µέ κάθε λεπτοµέρεια τά σύµπαντα καί ὄχι οἱ ἀνύπαρκτοι «φυσικοί νόµοι», πού τούς ἔχουν ἐφεύρει οἱ ἄθεοι ἄνθρωποι, γιά νά πολεµήσουν µέ µανία τήν Ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀντιτιθέµενοι ἀκόµη καί στήν ἐπιστήµη τους, ἀφοῦ εἶναι ἀδύνατον οἱ ἄψυχες καί χωρίς νοῦν πέτρες νά ἔχουν νόµους καί, µάλιστα, νά τούς …τηροῦν!

Αὐτός ὁ Δηµιουργός Θεάνθρωπος Χριστός µας, µέ «τόν νέον Ἑνιαυτόν τῆς χρηστότητός Του», µέ τή νέα χρονιά Του, προσφέρει καί πάλι εὐκαιρίες σέ ὅλους µας γιά νά διορθώσουµε τά λάθη µας καί, κυρίως, νά διορθώσουµε τήν πνευµατική ὅρασή µας γιά νά βλέπουµε τηλαυγῶς καί ὄχι µυωπικῶς τήν ζωή τοῦ κόσµου, τήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί τήν δική µας ζωή.

Περισσότερα...

Η Χριστολογία αποκλείει την θεωρία της Εξελίξεως

«ΟΤΙ ΠΑΙΔΙΟΝ ΕΓΕΝΝΗΘΗ ΗΜΙΝ, ΥΙΟΣ,

ΚΑΙ ΕΔΟΘΗ ΗΜΙΝ» Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΣ!

Τά Χριστούγεννα δέν ἑορτάζουμε τήν γέννηση ἑνός ἀνθρώπου, ἀλλά τήν Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου. Δέν ἑορτάζουμε τήν γέννηση ἑνός ἀνθρώπου πού συνελήφθη στήν κοιλία τῆς μητέρας του ἀπό τήν ἕνωση ἑνός πατρικοῦ σπερματοζωαρίου καί ἑνός μητρικοῦ ὠα­ρί­ου, καί ἀναπτύχθηκε σταδιακά ἀπό ἄμορφο ἔμβρυο σέ τέλεια σχηματισμένον ἄνθρωπον. Ἑορτάζουμε τήν Γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, πού συνελήφθη στήν κοιλία τῆς Θεοτόκου «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου», ὄχι ὡς ἄμορφο ἔμβρυο, «οὐ ταῖς κατά μικρόν προσθήκαις ἀπαρτιζομένου τοῦ σχήματος, ἀλλ’ ὑφ’ ἕν τελειωθέντος αὐτός ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος χρη­ματίσας τῇ σαρκί ὑπόστασις»1.

Τά Χριστούγεννα ἑορτάζουμε Αὐτόν πού ἐγεννήθη ἀχρόνως «Υἱός Μονογενής παρά Πατρός» καί «ἐδόθη ἡμῖν» ἐν χρόνῳ Παιδίον ἐσχηματισμένον ἐντός τῆς παναχράντου κοιλίας τῆς Ὑπεραγίας Θεο­τόκου. Δέν μᾶς ἐδόθη ὡς καρπός σπέρματος καί αἵματος ἀλλά μᾶς ἐδόθη ὡς καρπός Ἁγίου Πνεύματος καί τῶν παρθενικῶν αἱμάτων τῆς Παναγίας μας, τῆς Μητέρας «τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».

Ὡς Θεός αὐτεξούσιος ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱός τοῦ Πατρός, «Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται» στήν Παρθενική Μήτρα της καί ἐνῶ λαμβάνει ἀνθρώπινη φύση «ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τό πλή­ρω­μα τῆς Θεότητος σωματικῶς». «Ἅμα σάρξ, ἅμα Θεοῦ Λόγου σάρξ, ἅμα σάρξ ἔμψυχος λογική τε καί νοερά, ἅμα Θεοῦ Λόγου σάρξ ἔμψυχος λογική τε καί νοερά»2.

Περισσότερα...