Ἡ ἀπουσία Ἐκκλησιαστικῆς Μαρτυρίας

στὴ Δυτικὴ Εὐρώπη

 

Συνήθως, ὅταν προσεγγίζει ἕνας Δυτικοευρωπαῖος –μιλῶ ἐδῶ μὲ βάση τὶς ἐμπειρίες μου ἀπὸ τὸν χῶρο τῆς Γερμανίας– τὴν Ὀρθοδοξία, αὐτὴ ἡ προσέγγιση κρύβει δύο κυρίαρχα βιώματα. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μεγάλη ἔκπληξη καὶ χαρὰ ποὺ γνωρίζει μὲ τὸ βάθος τῆς θεολογίας, μὲ τὴν εἰσδοχὴ στὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας καὶ τὴ διείσδυση στὸ ἀπόλυτο βάθος τοῦ χώρου τῆς ψυχῆς του μέσῳ τοῦ λατρευτικοῦ πλούτου τῆς ὑμνολογίας τῆς Ὀρθοδοξίας. Διαισθάνεται, ὅταν ἡ προέλευσή του εἶναι ἀπὸ τὶς χριστιανικὲς παραδόσεις τοῦ Δυτικοῦ κόσμου –δηλ. τὸν Παπισμὸ ἢ τὶς διάφορες παραφυάδες τοῦ Προτεσταντισμοῦ– ὅτι προέρχεται ἀπὸ ἀνθρώπινο κατασκεύασμα καὶ εἰσέρχεται σὲ ἕνα κόσμο ἐντελῶς ἄλλης ὑφῆς, στὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή, σὲ ἕνα κόσμο χωρὶς ὅρια, χωρὶς τὰ ὅρια τοῦ πεπερασμένου, τοῦ κτιστοῦ, στὴν Κιβωτὸ τῆς σωτηρίας.

Μιλῶ ἀρχικὰ γιὰ μιὰ διαίσθηση, ἡ ὁποία ὅμως προοδευτικά, ἀνάλογα μὲ τὴν πνευματικὴ πορεία τοῦ καθενός, μεταβάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ βεβαιότητα καὶ ἀποκτάει στὶς ἁγιασμένες ψυχὲς τὸν χαρακτῆρα τῆς ἐνδελεχοῦς γνώσεως. Αἰσθάνεται ρῖγος καὶ συναρπάζεται ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σωτηρίας ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως αὐτὸ βιώνεται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὰ θεόπνευστα λόγια τους στὰ κείμενα τῆς Ὀρθόδοξης λατρείας.

Περισσότερα...

18 ΙΟΥΝΙΟΥ 1815

Διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴ µάχη τοῦ Βατερλώ

 

Στὶς 18 Ἰουνίου κλείνουν ἀκριβῶς διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν περίφηµη µάχη ποὺ ἔχει µείνει στὴν Ἱστορία σὰν συνώνυµο τῆς ἧττας, τὴ µάχη τοῦ Βατερλώ.

Γιὰ αὐτὴ τὴ µάχη ἔχουν γραφτεῖ πάρα πολλὰ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ γράφονται, γιατί ὁ συνδυασµὸς προσεκτικῆς καὶ µελετηµένης στρατηγικῆς καὶ ἀπρόβλεπτων παραγόντων, συνθέτουν µιὰ πραγµατικὴ χορογραφία, µιὰ παράσταση µὲ µεθοδικὲς κινήσεις, ἄλλες προµελετηµένες καὶ ἄλλες ὄχι, ὅλες ὅµως δεµένες µεταξύ τους µὲ τὴν ἀδυσώπητη ἁρµονία τοῦ θανάτου. Γιατί ὁ Θάνατος ἦταν σίγουρα ὁ µεγάλος κερδισµένος τῆς µέρας. Τὸ στρατόπεδο τοῦ Ναπολέοντα, µὲ τοὺς 73000 Γάλλους στρατιῶτες, εἶχε ἀπώλειες 41000 ἄνδρες. Ὁ ἀντίπαλός του, ὁ Arthur Wellesley, ὁ γνωστὸς Δούκας τοῦ Wellington, ἀπὸ τοὺς 68000 στρατιῶτες, εἶχε 24000 ἀπώλειες, ἐνῶ, ὁ σύµµαχός του, ὁ Πρῶσσος στρατηγὸς Blücher, ἀπὸ τοὺς 30000 στρατιῶτες του, εἶχε ἀπώλειες 7000. Δηλαδή, συνολικά, 72000 ψυχὲς χαµένες µέσα σὲ µιὰ µέρα!

Περισσότερα...