ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ἡ ἄχραντη σιωπὴ τῆς θερινῆς τῆς Νύχτας

E.E. 178 179 Kalianos

χραντη σιωπ τς  θερινς τς Νύχτας

Τώρα τὸ θέρος, ὅσοι ἔχουν τὸ μεγάλο προνόμιο νὰ καταφεύγουν σὲ ἥρεμους καὶ μακρὰν τοῦ θορύβου καὶ τῆς «βοῆς τῶν γεγονότων» τόπους, τότε ὁ Θεὸς τοὺς δωρίζει πολύτιμα δῶρα τῆς Ἀγάπης Του καὶ τοὺς ἀναπαύει μὲ προνομιακὸ τρόπο: Ἐκεῖνον δηλαδή, τῆς ἐμβιωμένης σιωπῆς ποὺ συνδράμει τὴν ψυχὴ ὥστε νὰ ἀποτοξινωξεῖ ἀπὸ τὶς ποκίλες τῆς καθημερινότητος ἰοβόλες ἐπιθέσεις, οἱ ὁποῖες τὴν πληγώνουν καί, περισσότερο, τὴν ἀρρωσταίνουν. Μὲ πρῶτο ἐπιθετικὸ ἐχθρὸ τὸ ἄγχος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπώθηση πολλῶν καὶ ποικίλων ἐναντίωσεων,ποὺ ἐπιφέρουν ἕνα σωρὸ φθορὲς καὶ διαταράξεις στὸν ψυχισμό μας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ διακοπές, ὡς καιρὸς ἀνασυγκρότησης καὶ προγραμματισμοῦ, εἶναι μιὰ περιούσια περίοδος ποὺ ξαποσταίνει τὸ  εἶναι καὶ συνάμα τὸ θεραπεύει ἐπουλώνοντας πληγὲς ποὺ ἡ σκληρὴ καθημερινότητα ἀφήνει πάνω μας. Ἔτσι οἱ διακοπὲς καθίστανται μιὰ ἀναρρωτικὴ ἀναμφίβολα περίοδος, ποὺ τὴν χρειάζεται ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἀρκεῖ νὰ ἀξιοποιεῖ τὶς μέρες αὐτὲς «μὲ σύνεσιν» κι ὄχι νὰ τὶς χαλαλίζει σὲ φθοροποιὲς ἐνέργειες καὶ δραστηριότητες, π.χ. ξενύχτια μὲ καραιπάλες, κουραστικὲς ἡμερήσιες περιπέτειες χωρὶς προγραμματισμὸ καὶ ἀνάπαυση.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 38

ΣΤ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΣ κ. Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΝ

ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ

 Τό Ἱστολόγιο τοῦ Ναοῦ μας ἔλαβε πρός δημοσίευση ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμανδρίτην π. Ἱερόθεον Ἀργύρην, Ἱεροκήρυκα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, τίς ἐπιστολές πού εἶχε ἀπευθύνει ἀπό διμήνου ἕως καί πρό ἡμερῶν  στόν ἐκ Κύπρου καταγόμενον και ἐν Ἀμερικῆ διαμένοντα θεολόγον καί δημοσιογράφον κ. Παναγιώτην Τελεβᾶντον, χωρίς μέχρι σήμερα νά ἔχη λάβει τήν παραμικρή ἀπάντηση.

Θεωροῦμε ἰδιαιτέρα τιμή μας νά δημοσιεύσουμε τίς ἐπιστολές  τοῦ ἐκλεκτοῦ πνευματικοῦ ἀδελφοῦ, π. Ἱεροθέου Ἀργύρη, ἀγωνιστοῦ τῆς Πίστεώς μας καί γνησίου πνευματικοῦ τέκνου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Πατρός μας, ἀοιδίμου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, διότι παραδίδουν μαθήματα τοῦ ἤθους, πού πρέπει νά χαρακτηρίζη ἐν ἔργῳ καί λόγῳ τούς Μαθητάς τοῦ Χριστοῦ μας, φανερώνουν τό ἐν Ἀληθείᾳ καί ὄχι  τό ἐν προσωποληψίᾳ φιλάδελφον, ἀλλά καί διότι ἔχουν εὐρυτέρα σημασία. Πληροφοροῦν, ἐνημερώνουν Θεολογικά καί καταρτίζουν πνευματικά, στηλιτεύουσαι μέ  ἀγάπη ἀλλά καί  μέ παρρησία τόν συκοφαντικό πόλεμο τοῦ δυστυχοῦς θεολόγου ἐναντίον ἑκατοντάδος καί πλέον ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, ἐν οἷς καί ἡ ταπεινότητά μου.

Δυστυχῶς, ὁ κ. Τελεβᾶντος παρουσιάζει ἕνα μοναδικό φαινόμενο: Κατασκευάζει μυθεύματα, τά ἀποδίδει σέ πρόσωπα καί, κατόπιν κατηγορεῖ τά πρόσωπα αὐτά ὡς δῆθεν δράστας τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευασθέντων καί καταγγελλομένων!

Εὐχόμεθα ὁλοψύχως, οἱ ἐπιστολές αὐτές νά φέρουν τό ποθούμενο ἀποτέλεσμα καί νά συνεφέρουν πνευματικά τόν ὑπόλογο ἐνώπιον Θεοῦ καί  ἀνθρώπων θεολόγον!

                                                                                                                                  π. Β. Ε. Β.

 

 ΕΠΙΣΤΟΛΗ 6η

Ἀρχιμ. Ἱερόθεος Ἀργύρης

          Ἱεροκῆρυξ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΙΣ ΑΓΑΠΗΤΟ Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟ  (στ΄)

 

Θέμα: ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

           

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 531

Ε΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΣ κ. Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΝ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ 5η

Ἀρχιμ. Ἱερόθεος Ἀργύρης

          Ἱεροκῆρυξ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΙΣ ΑΓΑΠΗΤΟ Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟ  (ε΄)

 

Θέμα: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ;

                                                                                                     Ἀθῆναι 30-5-2017

 

Φίλτατε καί ἀγαπητέ μου ἀδελφέ Παναγιώτη,

Χριστός Ἀνελήφθη!

 

 

Α. Ἀναμένω ἀπαντήσεις Ἄχρι Καιροῦ

 

Μέ ἀφορμή τήν ἀνάρτησί σου στό Ἱστολόγιο μέ ἡμερομηνία 30-5-17, μέ θέμα «Ἀναμένουμε ὅτι ὁ π. Ἱερόθεος Ἀργύρης θά δώση ἐξηγήσεις γιά τήν ἀποτείχισι ἀπό τίς στῆλες τοῦ “Ο.Τ.”», σοῦ ὑπενθυμίζω ὅτι, ἐγώ ἀναμένω ἀπαντήσεις.

Κατ’ ἀρχάς δέν εἶμαι εἰς θέσι νά γνωρίζω ἐάν ἡ ἐφημερίς τοῦ “Ο.Τ.” ἔχει μιά τέτοια δυνατότητα ἤ ἀπόφασι νά μέ φιλοξενήση ἀπό τίς στῆλες της γιά τίς ὅποιες ἀπαντήσεις ἐσύ ἐπιθυμεῖς.

Πέραν τούτου ὅμως, σοῦ ἔστειλα ἤδη ἄλλες τέσσερες προσωπικές ἐπιστολές καί δέν ἔχω λάβει προσωπική ἀπόκρισι. Εἶμαι στήν ἀναμονή, γιά τίς ἀπαντήσεις σου στά κείμενά μου ἀδελφέ μου, “Ἄχρι Καιροῦ”. Ὑπενθυμίζω τίς τέσσερες ἐπιστολές:

  1. «Προσωπική ἀδελφική ἐπιστολή εἰς τόν ἀγαπητόν Π. Τελεβάντο (α’)», μέ θέμα: Μασωνία, Δημόσιος Διάλογος, Μασωνική ἀπόδειξις Ἀθηναγόρα, τῆς 19-5-2017.
  2. «Προσωπική ἀδελφική ἐπιστολή εἰς τόν ἀγαπητόν Π. Τελεβάντο (β’)», μέ θέμα: Μαχαιρώματα καί εἰρηνοποιοί, τῆς 22-5-2017.
  3. «Προσωπική ἀδελφική ἐπιστολή εἰς τόν ἀγαπητόν Π. Τελεβάντο (γ’)», μέ θέμα: Σχισματικοί, διαίρεσις καί πολλαπλασιασμός, τῆς 24-5-2017.
  4. «Προσωπική ἀδελφική ἐπιστολή εἰς τόν ἀγαπητόν Π. Τελεβάντο (δ’)», μέ θέμα: Ἀναιρέσεις Ἱστολογικῆς Ἀναρτήσεως, τῆς 29-5-2017.

 

 

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 214

Δ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ π. ΙΕΡΟΘΕΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΣ κ. Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΝ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ 4η

Ἀρχιμ. Ἱερόθεος Ἀργύρης

          Ἱεροκῆρυξ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΕΙΣ ΑΓΑΠΗΤΟ Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟ  (δ΄)

 (διά τήν ἀνάρτησί του τῆς 27ης Μαΐου 2017)

                                                Θέμα: ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ                                                                                                                                                                                                                    Ἀθῆναι 29-5-2017

                                  Φίλτατε καί ἀγαπητέ μου ἀδελφέ Παναγιώτη,

Χριστός Ἀνελήφθη!

 

Α. Περί τεκμηριωμένης ἀναζητήσεως τῆς ἀληθείας

Χαίρομαι πού ἀγωνίζεσαι καί παλεύεις γιά τήν ἀναζήτησι τῆς ἀληθείας καί γιά γιά τήν ἐνίσχυσι τοῦ ἀγῶνος ὑπέρ τῆς ἀληθείας.

 

Ἀναζήτησις τῆς ἀληθείας βάσει τῶν νόμων τῆς λογικῆς

  Ἐπιθυμῶ ὅμως νά σοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ ἀναζήτησις τῆς ἀληθείας πρέπει νά γίνεται ἐν ἀγάπῃ καί εὐγενείᾳ. Χωρίς ὕβρεις καί προσβολές. Ἐπί πλέον μέ βάσι τούς νόμους τῆς καθαρᾶς λογικῆς, τῆς κρυσταλλίνου ἐντιμότητος καί τῆς φωτεινεῖς ἀληθείας. Χωρίς στρεψοδικίες καί σοφιστεῖες. Μέ ἀτράντακτο καί ἐπιστημονική τεκμηρίωσι.Νομίζω, καί θά συμφωνήσης ὅτι, ὅταν ἔχουμε ἕνα κείμενο πρός ἀναίρεσι, κατάρριψι, ἤ διάψευψι, ὀφείλουμε νά ἐφαρμόζουμε τήν λογική καί καθαρή μέθοδο πού πρέπει.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 201

Γενοκτονία τῶν Ποντίων καί Μικρασιατική καταστροφή: Ἀλήθειες καί γεγονότα, πού “ἐξαφάνισε” ἡ Δύση καί οἱ μισθοφόροι της

E.E. 178 179 MVV

Γενοκτονία τν Ποντίων καί Μικρασιατική καταστροφή:

λήθειες καί γεγονότα,

πού “ξαφάνισε” Δύση καί ο μισθοφόροι της

Τά τελευταῖα χρόνια στήν Πατρίδα μας συνηθίσαμε νά ἀνεχόμαστε πολλά πράγματα, πού οἱ Πατέρες καί οἱ πρόγονοί μας θεωροῦσαν τοὐλάχιστον ἀνήκουστα.

Σέ αὐτά συγκαταλέγεται καί ἡ παραχάραξη τῆς Ἱστορίας μας, πού συντελεῖται μέ τήν πόκρυψη τν πραγματικν γεγονότων καί τήν ντικατάστασή τους πό τίς εφάνταστες στορίες τῶν μισθοφόρων ἐχθρῶν της Ἀληθείας καί τῆς Πατρίδος μας.

Τό τί ἀκριβῶς συνέβη στήν Μικρά Ἀσία δέν θά μπορούσαμε νά τό γνωρίζουμε, ἐάν δέν ὑπῆρχε ἡ καταγεγραμμένη ἀντικειμενική μαρτυρία ἑνός αὐτόπτη μάρτυρα, ὄχι μόνο τῶν γεγονότων τῆς καταστροφῆς, ἀλλά, κυρίως, τῆς πολιτικῆς καί κοινωνικῆς κατάστασης, πού ἐπικρατοῦσε στήν περιοχή πολύ πρίν τά θλιβερά συμβάντα, πού κόστισαν τόσο πολύ στήν Πατρίδα μας.

Αὐτός ὁ αὐτόπτης μάρτυρας εἶναι ὁ Μιχαήλ Ροδᾶς, πού γεννήθηκε τό 1884 καί πέθανε τό 1948. Ἡ καταγωγή του ἦταν ἀπό τό Αἴγιο, ἐνῶ στά νεανικά του χρόνια ὑπῆρξε τυπογράφος, δημοσιογράφος καί ἀρθρογράφος. Τραυματίας τοῦ Α΄ Βαλκανικοῦ Πολέμου καί μετά ἀπό πολλές περιπλανήσεις στόν Ἑλλαδικό χῶρο, κατέληξε στήν Σμύρνη, ὡς Διευθυντής τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ὑπάτης Ἁρμοστείας στήν Σμύρνη.

Ἔτσι, ἀπό αὐτήν τήν θέση μποροῦσε νά παρακολουθεῖ ἀπό κοντά τίς ἐξελίξεις πού διαδραματίζονταν ἀπό τίς διπλωματικές καί στρατιωτικές Ἀρχές ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Τό 1924 συνέταξε τά ἀπομνημονεύματά του, μέ τίτλο « λλάδα στήν Μικρά σία» καί ἀρχικά δημοσιεύθηκαν σέ συνέχειες, σέ δύο ἔγκριτες Ἀθηναϊκές ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τήν “Ἐθνική Φωνή” καί τό “Ἐλεύθερο Βῆμα”. Τό 1947, ὁ συγγραφέας τά ἐπιμελήθηκε γιά νά ἐκδοθοῦν συνολικά, ἀλλά ὁ αἰφνίδιος θάνατός του ἀνέτρεψε τά σχέδιά του. Τελικά, συγγενεῖς καί φίλοι του τά ἐξέδωσαν τό 1949 καί τό σύγγραμμα, πού ξεχωρίζει ὡς ἕνα ἀπό τά ἐγκυρότερα τῆς κατηγορίας του, ἀποτελεῖται ἀπό τίς ἑξῆς ἑνότητες:

Κείμενα το συγγραφέα, πού κατά κανόνα εἶναι σαφῆ καί λεπτομερῆ, ἐνίοτε γλαφυρά, ὅπου ὁ ἴδιος κατατοπίζει τόν ἀναγνώστη φωτίζοντας πολλές πτυχές τῶν γενομένων, μιλῶντας μέ σκληρή ἀλλά πραγματική γλώσσα, χωρίς προσωπικές ἤ πολιτικές σκοπιμότητες. Μάλιστα σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στόν Ἁρμοστή (Ὑπουργό Ἰωνίας) Ἀριστείδη Στεργιάδη –ἕναν ἀνθέλληνα ὑπάλληλο ξένων συμφερόντων πού εὐθύνεται σέ μεγάλο βαθμό γιά τά δεινά τῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας– ὁ Ροδᾶς εἶναι καταπέλτης, χωρίς νά ὑπολογίσει τό ὅτι ὁ πολιτικός προϊστάμενός του ἦταν ενοούμενος σύσσωμου το διεφθαρμένου πολιτικο κόσμου στήν λλάδα καί κυρίως τοθνάρχη” λευθέριου Βενιζέλου.

Σπάνια καί δυσεύρετα πίσημα γγραφα, πού ἀποδεικνύουν τήν ἀλήθεια τῶν λεγομένων του.

Σπάνιο καλλιτεχνικό καί περιγραφικό εκαστικό λικό.

Γενικά, τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου εἶναι σπάνιο καί δέν συναντᾶται παρά μόνο στά ἀρχεῖα τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους.

Πρός ἐπίρρωση τῶν ὅσων προανέφερα γιά τήν ἀξιοπιστία τοῦ Ροδᾶ, θά ἐπικαλεστῶ τήν μαρτυρία ἑνός πολύ ἱκανότερού μου στά ἱστορικά ζητήματα, τοῦ ἱστορικοῦ, φιλολόγου καί δοκιμιογράφου κ. Σαράντου Ι. Καργάκου, πού σημειώνει1 χαρακτηριστικά: « Μιχαήλ Ροδς εναι γιά τόν Μικρασιατικό Πόλεμο, ,τι Θουκυδίδης γιά τόν Πελοποννησιακό Πόλεμο (τηρουμένων τν ναλογιν – mutatis mutatis). πό τήν θέση τήν ποίαν κατεχε, ταν σέ θέση νά παρακολουθε λες τίς ξελίξεις, νά γνωρίσει πό κοντά λους τούς πρωταγωνιστές το πους καί το δράματος, νά χει μεση προσέγγιση στίς ξελίξεις, νά μελετ καί νά υοθετε λα τά πίσημα γγραφα καί, τό βασικότερο, νά βρίσκεται πί 3 χρόνια σέ καθημερινή παφή μέ τόν σατραπικς νοοτροπίας Στεργιάδη.

Πρέπει νά εχε πέραντη ντοχή καί νοχή γιά νά ντέχει τόν Στεργιάδη. συμπατριώτης του δημοσιογράφος καί λογοτέχνης Γιργος Φτέρης πού προλογίζει τό βιβλίο, τόν περιγράφει σάν ναν νθρωπο πάνω πό λα γαπητό, κατ’ ντίθεση πρός τόν Στεργιάδη, πού ταν ντιπαθής καί λέει: « Ροδς ταν μία φύση πολύ τίμια, πολύ γενναία καί, ταν χρειαζόταν, θικά πολύ διάλλακτος, μέ μίαν πόχρωση σκληρότητας». Ροδς, μερόληπτος, ντικειμενικός, κρως πόλυτος, ξέρει νά κτιμ, νά ποτιμ καί νά πιτιμ, χι ντιπάλους λλά πρόσωπα φιλικά πρός ατόν, κόμη καί τόν λληνικό Στρατό, ταν παρεκτρεπόταν πό τήν γραμμή το θικο χρέους. Νά πιτιμάει καί κάποιους Μικρασιάτες χρυσοκανθάρους, πού ν λληνικός Στρατός χυνε τό αμα του, ατοί γέμιζαν κρουνηδόν τά χρηματοκιβώτιά τους. ξετάζει μέ κρίβεια καί μέ σπάνια γιά τήν ποχή του ντοκουμέντα, χι μόνο τό «τί πταίει», λλά καί τό «τίς πταίει». Δέν χαρίζεται σέ κανένα «σύμμαχο»: πρτος ατός ποκάλυψε τι συντελεστής τς ττας ταν « προβοκατορική πολιτική τν ταλν». Τό σημαντικότερο καί τό πιό ξιανάγνωστο μέρος το βιβλίου του φορ στήν σκιαγράφηση το Στεργιάδη, νός «διπλο» νθρώπου πού, οτε πό τήν Κρήτη ταν (καί ς παρουσιαζόταν ς Κρητικός), οτε τό πραγματικό του νομα ταν Στεργιάδης, οτε ταν κν βενιζελικός. ταν παράσιτο, πού χρησιμοποιοσε τόν Βενιζέλο γιά νά ναρριχηθε, ταν βάναυσος καί συνάμα χαμερπής. Γι’ ατό καί προβάλλουν μείλικτα «ρωτηματικά»:

α) Γιατί μετά τήν Μικρασιατική Καταστροφή, ο γγλοι φρόντισαν νά τόν περισώσουν, θέτοντας στήν διάθεσή του να θωρηκτό, τόν «Σιδερένιο Δούκα»;

β) Γιατί κόμα δέν χει νοίξει τό ρχεο Στεργιάδη;

γ) Μέ τί χρήματα νθρωπος ατός ζησε στήν πανάκριβη Νίκαια, στήν Γαλλία, πό τό 1922 μέχρι τόν θάνατό του στίς 27 ουνίου το 1949;

δ) Γιατί κανείς λληνας δημοσιογράφος δέν σκέφθηκε ποτέ νά το πάρει μία συνέντευξη; Γιργος Φτέρης λέει τι «Τολμούσαμε νά τόν πλησιάσουμε;»

ε) Μέ ποιά πρόσωπα πί 28 χρόνια συνεντευξιαζόταν, ζοσε καί συνομιλοσε καί μέ τί χρήματα ζοσε;

Τό γεγονός τι δέν ξαναπάτησε τό πόδι του στήν λλάδα, σως εναι μία πάντηση».

Ἐκτός ἀπό τό πολύ σπουδαῖο βιβλίο μέ τά ἀπομνημονεύματά του, ὁ Μιχαήλ Ροδᾶς ἔχει γράψει ἕνα ἀκόμα πιό μικρό, ἀλλά ἐξαιρετικά σημαντικό σύγγραμμα, πού παρ’ ὅτι ἀποτελεῖται ἀπό μόλις ἑξήντα μία σελίδες, εἶναι ἀποκαλυπτικό τῶν γεγονότων, πρό καί κατά τήν καταστροφή.

Τό βιβλίο αὐτό ἔχει τόν τίτλο «Πς Γερμανία κατέστρεψε τόν λληνισμό τς Τουρκίας» καί ξεκινάει μέ τήν ἑξῆς διαχρονική θλιβερή διαπίστωση « στορία μς διδάσκει τι λλάς πραγματοποίησε τά περισσότερα τν θνικν νείρων της διά τν κοινν γώνων τν τέκνων της, λευθέρων καί ποδούλων. Καί ενε μέν ληθές τι ο λεύθεροι λληνες συνεχίζουν τόν γνα το αματος καί μετά τήν ποκατάστασιν τς λλάδος ες λεύθερον Κράτος, πληρώνουν φόρους δυσαναλόγους πρός τήν οκονομικήν ατν κατάστασιν, φίστανται τά πάνδεινα πρός πραγματοποίησιν τς θνικς νώσεως καί τς συντριβς τν δεσμν το κατακτητο καί το τυράννου τς λληνικς φυλς.

ξωτερική λλάς, άν δέν προσέφερε μέγαν ριθμόν γωνιστν ες τούς πελευθερωτικούς πολέμους, προσέφερε μως φθονον χρμα καί συνετέλεσεν στε τό λεύθερον Κράτος νά λαμβάνει ξωθεν, κ τς λλάδος τς Τουρκίας, τς Αγύπτου, τς Ρουμανίας, τς Ρωσσίας καί τς μερικς, τήν οκονομικήν ζωήν, παραίτητον πως ργανωθ ες Κράτος στρατιωτικόν, ναυτικόν καί μπορικόν».

Στήν συνέχεια ὁ Ροδᾶς ἀντιπαραβάλλει τήν ζωή στήν τότε ἐλεύθερη Ἑλλάδα μέ τήν ζωή στά μέρη ὅπου μοιραῖα μετανάστευσαν πολλοί συμπατριῶτες προκειμένου νά ἔχουν συνθῆκες ἀξιοπρεποῦς διαβιώσεως. Γράφει χαρακτηριστικά πώς «ντεθεν τν συνόρων το λύμπου [σημείωση το ρθρογράφου: Τά σύνορά τς τότε λεύθερης λλάδος βρίσκονταν στόν λυμπο, κε που πιδιώκει νά τά παναφέρει τό σημερινό προδοτικό πολιτικό σύστημα τς Πατρίδος μας] τό πν το ρματωλισμός. κεθεν τν συνόρων συντελετο διάκοπος θνική προπαρασκευή καί μπορική πικράτησις πρός λα τά στοιχεα. μπορική κυριαρχία τν λλήνων ες τήν Τουρκίαν το ναμφισβήτητος. πόδειξις τούτου ενε τά μεγάλα φιλανθρωπικά μέγαρα τν κοινοτήτων, τά σχολεα καί τά μεγαλοπρεπέστατα νοσοκομεα, α Τράπεζαι, α ποαι δρύθησαν κατά τά τελευταα χρόνια πρός ξυπηρέτησιν το λληνικο μπορίου, α σφαλιστικαί ταιρεαι καί ο μπορικοί συνεταιρισμοί διά κεφαλαίων κολοσσιαίων. νευ τς μπορικς καί, οκονομικς κυριαρχίας το ξωτερικο λληνισμο, καί διαιτέρως το λληνισμο τς Τουρκίας, τό λεύθερον Κράτος τν συνόρων το λύμπου, το καταδικασμένον ες τήν δυστυχίαν καί τόν μαρασμόν».

Οἱ Τοῦρκοι στήν πλειοψηφία τους ἦσαν ὑπάλληλοι τῶν Ἑλλήνων, πού προόδευαν καί ἐνίσχυαν τήν προσπάθεια τοῦ νεοσυσταθέντος ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ Κράτους. Οἱ ἰδανικές συνθῆκες, σύμφωνα πάντοτε μέ τήν μαρτυρία τοῦ Ροδᾶ, συνεχίζονται ἀπρόσκοπτα μέχρι τό 1900: «Ες τήν μπορικήν πρόοδόν του λληνισμός δέν συναντ μέχρι το 1900 κανένα μπόδιον. Τορκος ξακολουθε τόν πνον του».

Αὐτό, ὅπως ἦταν φυσικό, δέν ἄρεσε στήν Δύση, πού ἔσπευσε μέ τήν χαρακτηριστική της ὕπουλη τακτική νά ὑπονομεύσει τήν εὐημερία καί τήν πρόοδο τῆς Ἑλλάδος. Οἱ κινήσεις τῶν Δυτικῶν ἦταν σέ τρία μέτωπα: Χρηματοδότησαν μέ Γερμανικά καί Ἑβραϊκά κεφάλαια τούς Τούρκους ἐνῶ, ταὐτόχρονα, συκοφάντησαν τούς Ἕλληνες παρουσιάζοντάς τους ὡς ἐχθρούς καί κίνδυνο γιά τήν Τουρκία. Ἐπιπλέον, μέ διάφορες ἐσωτερικές (καί ὄχι μόνο) μηχανορραφίες φρόντισαν ἐντός καί ἐκτός τῆς Ἑλλάδος νά βρίσκονται ἐπικεφαλῆς προδότες, ὅπως ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος στό ἐσωτερικό καί ὁ Ἀριστείδης Στεργιάδης στήν Μικρά Ἀσία.

«Δυστυχς α μπορικαί συνθκαι, μετά τόν πόλεμον το 1897 καί κυριώτατα πό το 1900 καί ντεθεν, μετεβλήθησαν, διότι ες τήν νατολήν νεφανίσθη δεινός συναγωνιστής, κατάβλητος, φωδιασμένος μέ λα τά μέσα το πολέμου, προγραμματιστς καί κανός δι’ ντιμον μή μπορικόν πόλεμον. Γερμανός. ξεστράτευσε μέ τήν ντολήν τς ξοντώσεως καί μέ τήν σημαίαν τς πικρατήσεως ν Τουρκία, πολιτικς καί μπορικς, ντί πάσης θυσίας. […] ξηκολούθησεν κτοτε μέχρι το 1887, συστηματική ργασία, ποία δωσεν νθαρρυντικά ποτελέσματα διά τούς Γερμανούς. Τουρκία το βδούλ Χαμήτ προσεδέθη ες τό Γερμανικόν ρμα καί φέρετο λοψύχως πρός τό Βερολίνον».

Ἡ συνέχεια, δυστυχῶς, εἶναι γνωστή. Αὐτό πού δέν εἶναι γνωστό εἶναι τό παρασκήνιο μέχρι τήν καταστροφή καί ὁ βρώμικος ρόλος πού ἔπαιξαν οἱ γνωστοί καί ἄγνωστοι πρωταγωνιστές τῆς Ἐθνικῆς τραγωδίας. Δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο τό ὅτι ὁ Στεργιάδης καί ὁ ρόλος πού διαδραμάτισε παρέμεινε (καί ἐν πολλοῖς παραμένει) πτασφράγιστο μυστικό πού κανείς δέν ἀναφέρει μέχρι σήμερα. Δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο, ἐπίσης, πώς ἐπί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Σημίτη –ἡ ζημιά τῆς μέχρι τώρα παρουσίας του στήν Ἑλληνική πολιτική δέν ἔχει ἀποτιμηθεῖ, ἀλλά εἶναι ἀνυπολόγιστη– δημιουργήθηκε στό σπίτι τοῦ προδότη στό Ἡράκλειο ἡ “Βιβλιοθήκη Στεργιάδη”, πού περιλαμβάνει τά βιβλία τοῦ Ὕπατου Ἁρμοστῆ καί τίς ἰδιωτικές του ἐπιστολές πού δέν ξαφάνισε διος, σέ μία προσπάθεια νά παρουσιαστεῖ τό μαῦρο ἄσπρο!

Μέ τό ἄρθρο αὐτό κάναμε κάποιες πρῶτες νύξεις σέ ἕνα πολύ σοβαρό ζήτημα, πού εἶναι, ἐκτός τοῦ σκοτεινοῦ ρόλου πού διαδραματίζει ἡ Δύση σέ σχέση μέ τήν Ἑλλάδα, ἡ προδοτική πολιτική πού ἀκολουθοῦν οἱ ἀντί–Ἕλληνες(!) πολιτικοί στήν Πατρίδα μας. Αὐτή ἡ τακτική μέχρι σήμερα ἔχει κοστίσει στό Ἔθνος μας, ὄχι μόνο τίς μεγάλες καταστροφές τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τῆς Κύπρου, ἤ τήν γενοκτονία τῶν Ποντίων, ἤ τήν σημερινή ἀτέρμονη οἰκονομική (καί ὄχι μόνο) κρίση, ἀλλά, πρωτίστως, τήν ἀλλοίωση τοῦ ἤθους τῶν Ἑλλήνων, πού μέρα μέ τήν ἡμέρα δέν θυμίζουν σέ τίποτε ὄχι μόνο τούς Πατέρες μας, ἀλλά καί τούς παλαιότερους ἁγνούς πατριῶτες πού θυσίαζαν τά πάντα γιά «το Χριστο τήν Πίστη τήν γία καί τς Πατρίδος τήν λευθερία».

Τό κεφάλαιο πού ἀνοίξαμε σήμερα εἶναι πολύ σημαντικό καί δέν ἔχει προβληθεῖ ὅσο καί ὅπως θά ἔπρεπε. Ἴσως οἱ σελίδες τοῦ ἔγκριτου περιοδικοῦ «Ἐνοριακή Εὐλογία» νά μήν εἶναι ὁ κατάλληλος τόπος νά ἀναπτυχθεῖ αὐτό τό φλέγον Ἐθνικό ζήτημα. Σίγουρα, ὅμως, μετά τίς πρῶτες ἀναφορές πρέπει νά ἀρχίσουμε σιγά-σιγά νά φέρνουμε στό φῶς ὅλα τά στοιχεῖα ἐκεῖνα, πού ἀποδεικνύουν ὅτι καί οἱ περιπτώσεις τῆς καταστροφῆς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων εἶναι πράξεις πού διέταξε καί χρηματοδότησε ἡ Δύση καί ὑλοποίησαν προδότες Ἕλληνες πολιτικοί καί ἀξιωματούχοι.

Μανώλης Β. Βολουδάκης

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» ρ. Τεύχους 178-179

ούνιος-ούλιος 2017

  1. Τήν Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012, ἡ “Λεσβιακή Παροικία”, ὁ Ὀργανισμός γιά τή διάδοση τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας (ΟΔΕΓ) καί ὁ Σύλλογος Μικρασιατῶν τῆς Σκάλας Λουτρῶν Λέσβου “Τό Δελφίνι”, διοργάνωσαν μία ἐκδήλωση γιά νά παρουσιάσουν τό βιβλίο τοῦ Μιχαήλ Ροδᾶ «Ἡ Ἑλλάδα στήν Μικρά Ἀσία – Μικρασιατική καταστροφή», στήν αἴθουσα “Δαίδαλος” τοῦ Ἑλληνοβρετανικοῦ Κολλεγίου. Τό βιβλίο παρουσίασαν οἱ κ. Σαράντος Καργάκος (ἀπό ὅπου καί ἀντλήσαμε τήν ἀναφορά μας) καί Στρατῆς Μολίνος.
  • Εμφανίσεις: 49

Copyright © 2017 Αγιος Νικόλαος Πευκακίων All Rights Reserved.