ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΦΥΣΣΟΥΝ

EE176 Fissun1

ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΦΥΣΣΟΥΝ
καί ἡ φανέρωση τοῦ ἀφανοῦς καί ἐναρέτου
μοναχοῦ θείου του, π. Ἀμβροσίου τοῦ Ἁγιογράφου

Tήν Κυριακή 8 Ἰανουαρίου 2017 τελέσαμε στόν Ναός μας τό μνημόσυνο τοῦ Πέτρου Φυσσούν, μέ τόν ὁποῖον εἴχαμε πνευματικούς δεσμούς πέραν τῆς δεκαπενταετίας.
EE176 Fissun2Τά κατ’ αὐτόν, ἐκθέσαμε κατά τήν ἐξόδιον Ἀκολουθία. Ἐδῶ θά συμπληρώσουμε μέ τήν ἀναφορά μας στόν μακαριστό θεῖο του Μοναχόν Ἀμβρόσιον Γιατρᾶν, ἀδελφόν EE176 Fissun3τῆς μητέρας του Βασιλικῆς, ὁ ὁποῖος –ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό ἐν συνεχείᾳ δημοσιευόμενο ἀφιέρωμα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγ. Χαραλάμπους Λευκῶν– ὑπῆρξε νοερῶς ὁ φύλακας ἄγγελος τοῦ Πέτρου Φυσσούν καί ὁ ἀφανής μεσίτης του πρός τόν Θεόν.
Πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι αὐτός ὁ θεῖος του ὑπῆρξε καταλυτικός παράγων γιά τήν προετοιμασία τῆς μεταστροφῆς του στήν πνευματική ζωή καί, βεβαίως, γιά τά χριστιανικά τέλη του. Ἡ ἡμέρα τῆς ταφῆς τοῦ Πέτρου Φυσσούν, 7 Δεκεμβρίου, ἑορτή τοῦ ἁγ. Ἀμβροσίου, ἐπιβεβαιώνει τήν πεποίθησή μας αὐτή, δεδομένου ὅτι ἡ ἡμερομηνία δέν ἐπελέγη ἀπό ἐμᾶς, ἀλλά μᾶς ἐπεβλήθη ἀπό τόν πανηγυρίζοντα ἅγ. Νικόλαον, λόγῳ τῆς ἑορτῆς τοῦ ὁποίου μετετέθη ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία γιά τήν ἑπομένη.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 98

Μέ Ὑπουργική Ἀπόφαση ἐκτοπίσθηκαν οἱ Θεολόγοι καί διδάσκουν τά Θρησκευτικά οἱ Φιλόλογοι!

pBEB

Μέ Ὑπουργική Ἀπόφαση ἐκτοπίσθηκαν
οἱ Θεολόγοι καί διδάσκουν τά Θρησκευτικά
οἱ Φιλόλογοι!

 

Περίληψη Ὑποµνήµατος
τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ἀναπληρωτῶν Θεολόγων

Μέσα στό πλαίσιο τῆς σηµερινῆς δύσκολης κατάστασης στήν Παιδεία ἡ ἐκπαιδευτική κοινότητα καλεῖται νά ἀγωνιστεῖ γιά νά προσφέρει τίς καλύτερες µαθησιακές καί παιδαγωγικές συνθῆκες στόν κάθε µαθητή. Ὅµως, ἡ γ’ ἀνάθεση τοῦ µαθήµατος τῶν Θρησκευτικῶν σέ συναδέλφους Φιλολόγους, δέν προάγει οὔτε τήν θρησκευτική παιδεία ἡ ὁποία κατοχυρώνεται ἀπό τό Σύνταγµα (ἄρθ. 16 παρ. 2), οὔτε τίς ἀπαιτήσεις τοῦ Θρησκευτικοῦ γραµµατισµοῦ στή Δευτεροβάθµια Ἐκπαίδευση. Δέν ἀνταποκρίνεται στίς ἀνάγκες τῶν µαθητῶν αὐτή ἡ πρόχειρη καί χωρίς ἐπιστηµονική τεκµηρίωση ἀνάθεση τοῦ µαθήµατος σέ ἄλλες εἰδικότητες, ἀφοῦ τό συγκεκριµένο µάθηµα δέν ἀφορᾶ µόνο στήν ἀπόκτηση γνώσεων, ἀλλά στήν κατανόηση µιᾶς βιωµατικῆς σχέσης µέ τήν θρησκεία ὡς πανανθρώπινο φαινόµενο καί ζωτικῆς σηµασίας γιά τήν καλλιέργεια καί τήν ψυχική ὡρίµανση τοῦ παιδιοῦ-ἐφήβου.
Οἱ στοχοθεσίες τῆς διδακτικῆς τοῦ µαθήµατος ὁριοθετοῦν καί τό ἔργο τοῦ διδάσκοντος, ἀναθέτοντας στούς ὤµους του τό ρόλο τοῦ ἀποδέκτη τῶν ἀποριῶν, ἀντιρρήσεων κι ἀµφιβολιῶν τῶν µαθητῶν, ἀλλά κυρίως τήν ὑπεύθυνη ἐνηµέρωσή τους γιά τίς ἀπαντήσεις πού παρέχονται ἀπό τή θρησκεία. Οἱ βασικές ἔννοιες γιά µιά τέτοια διδασκαλία θρησκευτικῆς ἀγωγῆς εἶναι ἡ διερεύνηση καί ἡ κατανόηση, καί προϋποθέτουν τήν ἔγκυρη καί τό κατά τό δυνατόν πλήρη γνώση τοῦ ἴδιου γιά αὐτά τά θέµατα. Προαπαιτοῦν τήν ἐµβάθυνση τοῦ διδάσκοντος στίς θεολογικές ἔννοιες, στήν ἀλληλουχία καί σύνδεσή τους, ὥστε νά καθοδηγήσει καί τούς µαθητές του1, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν τήν ἰδιαιτερότητα τοῦ συγκεκριµένου µαθήµατος πού ἀφορᾶ τή συναισθηµατική, γνωστική καί ὁλιστική ἐµπλοκή τοῦ µαθητῆ µέ τή θρησκεία ἀλλά καί τή βιωµατική του ἐπαφή2.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 325

Ἡ παροχική πολιτική τοῦ Κράτους-Πρόνοιας

175 Nomomathis

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΔΙΚΑΙΟ

Μιά ἀπόπειρα ἀντιπαραβολῆς
(Ε΄)

Ἡ παροχική πολιτική τοῦ Κράτους-Πρόνοιας

Στό προηγούµενο τεῦχος ἔγινε µιά σύντοµη ἀναφορά στίς ἔννοιες τῆς «φιλανθρωπίας» καί τοῦ «σεβασµοῦ στήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου». Εἶναι δέ ἰδιαιτέρως σηµαντικό νά διερευνηθεῖ γιά ποιόν λόγο στή Βυζαντινή Ἀνατολή δέν ἄσκησε ἕλξη τό πρότυπο τοῦ µυθικοῦ Προµηθέα πού ἔκανε ἀνταρσία ἐνάντια στόν Θεό, ὅπως ἔγινε στή Δύση, ἰδίως κατά τήν περίοδο τοῦ Ροµαντισµοῦ. Ὡς παράδειγµα, ἀντί πολλῶν ἄλλων, θά µποροῦσαν νά ἀναφερθοῦν οἱ διαµαρτυρίες τοῦ πλοιάρχου Ἀχαάβ, µυθιστορηµατικοῦ ἥρωα τοῦ Χέρµαν Μέλβιλ: «Παραδέχοµαι τήν ἀπερίγραπτη, ἀπέραντη δύναµή σου. Ἀλλά ἐγώ ὡς τήν τελευταία πνοή τῆς ταραγµένης ζωῆς µου, θά ἀντιστέκοµαι στήν ἀπόλυτη καί ὁλοκληρωτική κυριαρχία της πάνω µου» καί: «Ποῦ πᾶνε ἀλήθεια οἱ φονιάδες, φίλε; Ποιός θά τούς καταδικάσει, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ δικαστής εἶναι στό ἐδώλιο, χρόνια τώρα;». Πολλοί ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἔλλειψη τέτοιων φαινοµένων «ἐξέγερσης» πρέπει νά ἀποδοθεῖ στήν ἔλλειψη «ἐξατοµίκευσης» τοῦ βυζαντινοῦ ἀνθρώπου. Κατά τή γνώµη µας, ὅµως, τό φαινόµενο αὐτό µπορεῖ νά ἐξηγηθεῖ πολύ καλύτερα, ἐάν ληφθεῖ σοβαρά ὑπ΄ ὄψη ὅτι ἡ «ὑποκειµενοποιητική ἔγκληση» τοῦ Κυρίου πρός τόν Ἰώβ: «ζῶσε ὥσπερ ἀνήρ τήν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σύ δέ µοι ἀποκρῖναι» (ἀλλά καί τό «γνωσθέντες ὑπό τοῦ Θεοῦ» τοῦ ἀποστόλου Παύλου) ἀφοµοιώθηκε ἀπό τήν Πατερική παράδοση, ἡ ὁποία µέ τή σειρά της διαµόρφωσε τή νοοτροπία τῶν βυζαντινῶν, πού γνώριζαν ὅτι ἔχουν «locum standi» (=δικαίωµα παράστασης καί ἀκρόασης) ἀκόµη καί ἔναντι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Μ. Βασίλειος ἀναφέρει σχετικά: «τήν ὑπερβολήν τῆς φιλανθρωπίας συνίστησι τό εἰς ἰσότιµον κρίσιν τόν Θεόν τοῖς ἑαυτοῦ οἰκέταις συγκαταβαίνειν» καί «πάλιν εἴρηται κριθήσεσθαι τόν Κύριον πρός πᾶσαν σάρκα, τοὐτέστιν, ἐν τῷ ἐξετασµῷ τῶν βεβιωµένων ἑκάστῳ, Ἑαυτόν ὑποβάλλει τῇ κρίσει». Τό ζήτηµα αὐτό βέβαια ὑπερβαίνει τίς δυνατότητες τοῦ παρόντος σχεδιάσµατος καί γιά τόν λόγο αὐτό θά περάσουµε ἤδη σέ µιά ἄλλη ἐκδήλωση τῆς βυζαντινῆς φιλανθρωπίας, ἐκείνη πού ὁδήγησε στήν ἐγκαθίδρυση κράτους προνοίας, παραθέτοντας ἐνδεικτικῶς σχετικές διατάξεις:
-Εἰσαγωγή τῶν Μακεδόνων:
-«Βασιλεύς ἐστίν ἔννοµος ἐπιστασία, κοινόν ἀγαθόν πᾶσι τοῖς ὑπηκόοις, µήτε κατά ἀντιπάθειαν τιµωρῶν, µήτε κατά προσπάθειαν ἀγαθοποιῶν, ἀλλά ἀναλόγως τοῖς ἀγωνοθέταις παρεχόµενος. Σκοπός τῷ βασιλεῖ τῶν ὄντων δι’ ἀγαθότητος ἡ φυλακή καί ἀσφάλεια καί τῶν ἀπωλολότων δι’ ἀγρύπνου ἐπιµελείας ἡ ἀνάληψις καί τῶν ἀπόντων διά σοφίας καί δικαίων τρόπων καί ἐπιτηδευµάτων ἡ ἀνάκτησις.

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 132

Ἡ πορεία τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς

EE175LB 2

Ἡ πορεία τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς

Ἡ Μ. Τεσσαρακοστή ἔχει ἤδη ἀρχίσει γιά ἄλλη µιά φορά καί µαζί της ἔχει ξεκινήσει, γιά ἄλλη µιά φορά, µιά πορεία πνευµατική. Εἶναι µιά πορεία ἀναγεννητική πού θά ἔχει διάρκεια ἑπτά ἑβδοµάδων καί προορισµό τήν «λαµπροφόρο ἡµέρα τῆς ἐγέρσεως» τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι µιά πορεία κοπιαστική, ἀλλά λυτρωτική, πού σκοπό ἔχει νά µᾶς  προετοιµάσει γιά τή συµµετοχή µας στή χαρά τῆς Ἀναστάσεως.  Στό ἀναστάσιµο κάλεσµα τοῦ Χριστοῦ πρός τούς Ἀποστόλους, τό «Χαίρετε»,  θέλουµε νά εἴµαστε κι ἐµεῖς παρόντες, ὅµως τήν ψυχή µας τήν βαραίνει ἡ θλίψη. Στίς ἑβδοµάδες τοῦ Τριωδίου πού προηγήθηκαν, ἡ Ἐκκλησία µᾶς κατέστησε σαφές ποῦ βρίσκεται ἡ αἰτία τῆς θλίψης µας: «Τς πατρας δόξης» ἀποσκιρτήσαµε –καί ἀποσκιρτοῦµε συνεχῶς, «τόν πλοτον τόν πατρον δεινς» ἐσκορπίσαµε– καί ἐξακολουθοῦµε ἀφρόνως νά τόν σκορπίζουµε. Ἐπιθυµοῦµε νά εἴµαστε µαζί µέ τόν Χριστό, ἀλλά ἀναγνωρίζουµε ὅτι ἔχουµε γίνει ἀγνώριστοι καί ἀποκρουστικοί. Γι’ αὐτό στόν «σπερινό τς Συγγνώµης» κραυγάσαµε σιωπηλά µαζί µέ τόν ὑµνωδό: «Μή ποστρέψεις τό πρόσωπόν σου πό το παιδός σου, τι θλίβοµαι». Ἔτσι ἔχει ξεκινήσει ἡ πορεία τῆς ἐπιστροφῆς πρός τόν Πατέρα γιά ἄλλη µιά φορά. Εἶναι ἕνας ἀγώνας γιά νά φύγουν τά ἐµπόδια πού µᾶς στεροῦν τήν χαρά µας, ἕνας ἀγώνας «πρός γκράτεια παθν», «πρός λπίδα ναστάσεως». Καί γι’ αὐτό πρέπει νά γίνει... µέ χαρά!

Στήν πορεία µας αὐτή δέν θά εἴµαστε µόνοι, οὔτε θά αὐτοσχεδιάζουµε. Θά ἀφεθοῦµε µέ ἐµπιστοσύνη  στήν Ἐκκλησία νά µᾶς δείξει τόν δρόµο. Τά λειτουργικά κείµενα αὐτῆς τῆς περιόδου –καρπός τοῦ προσωπικοῦ βιώµατος τῆς µετανοίας τῶν ἁγίων Πατέρων– καί τά διάφορα ἀναγνώσµατα –ἐπιλεγµένα σοφά ἐπίσης ἀπό τούς ἁγίους Πατέρας– θά εἶναι οἱ ὁδοδεῖκτες µας. Κάθε ἡµέρα καί κάθε ὥρα ἡ Ἐκκλησία θά µᾶς τονίζει ὅλες ἐκεῖνες τίς ἀλήθειες χωρίς τίς ὁποῖες, ὄχι µόνο δέν θά φθάσουµε στόν προορισµό µας, ἀλλά ἡ πορεία µας θά µετατραπεῖ σέ περιπέτεια...

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 220

Συναινετικό Διαζύγιο µέ συµβολαιογραφική πράξη!

EE175AZoi 4

Ἐκεῖ κατήντησε ὁ Γάµος!

 

Συναινετικό Διαζύγιο µέ συµβολαιογραφική πράξη!

 

Mὲ συµβολαιογραφικὴ πράξη θὰ ἐκδίδεται πλέον τὸ συναινετικὸ διαζύγιο χωρὶς καµία δικαστικὴ διαδικασία, σύµφωνα µὲ ἄρθρο ποὺ δηµοσιεύτηκε στὴ ἐφηµερίδα «Καθηµερινὴ» τὴν 02-01-2017. Ὅπως ἀναφέρεται στὸ δηµοσίευµα, τὸ Ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης προωθεῖ νέα ρύθµιση, σύµφωνα µὲ τὴν ὁποία, τὸ διαζύγιο, θέµατα ἐπιµέλειας τῶν τέκνων, ἐπικοινωνίας τῶν διαζευγµένων γονέων καὶ τῆς διατροφῆς θὰ συµφωνοῦνται µεταξύ τῶν συζύγων ἐνώπιον συµβολαιογράφου, ὁ ὁποῖος θὰ συντάσσει σχετικὴ συµβολαιογραφικὴ πράξη. Ἡ παράσταση δικηγόρου καὶ γιὰ τὶς δύο πλευρὲς θὰ εἶναι ὑποχρεωτική, προκειµένου νὰ ὑπάρχει πλήρης διασφάλιση τῶν συµφερόντων τῶν ὑπὸ διάζευξη συζύγων καὶ συµβουλευτικὴ ὑποστήριξή τους στὰ ἀνακύπτοντα νοµοθετικὰ θέµατα.

Μὲ βάση τὴν ἰσχύουσα νοµοθεσία καὶ συγκεκριµένα τὸ ἄρθρο 1441 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικα, ὅπως τροποποιήθηκε ἀπὸ τὸ Νόµο 4055/2012 «περὶ δίκαιης δίκης καὶ εὔλογης διάρκειας αὐτῆς», ὁ ὁποῖος τέθηκε σὲ ἰσχὺ τὴν 2η Ἀπριλίου 2012: «Οἱ σύζυγοι µποροῦν µὲ ἔγγραφη συµφωνία νὰ λύσουν τὸ γάµο τους, ἐφ’ ὅσον ἔχει διαρκέσει τοὐλάχιστον ἕξι µῆνες πρὶν ἀπὸ τὴν κατάρτισή της. Ἡ συµφωνία αὐτὴ ὑπογράφεται ἀπὸ τὰ συµβαλλόµενα µέρη καὶ ἀπὸ τοὺς πληρεξουσίους δικηγόρους τους ἢ µόνον ἀπὸ τοὺς τελευταίους, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐφοδιασµένοι µὲ εἰδικὸ πληρεξούσιο, τὸ ὁποῖο πρέπει νὰ ἔχει δοθεῖ µέσα στὸν τελευταῖο µήνα πρὶν ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ συµφωνητικοῦ. Ἂν ὑπάρχουν ἀνήλικα τέκνα, γιὰ νὰ λυθεῖ ὁ γάµος πρέπει ἡ ἀνωτέρω συµφωνία νὰ συνοδεύεται µὲ ἄλλη ἔγγραφη συµφωνία τῶν συζύγων ποὺ νὰ ρυθµίζει τὴν ἐπιµέλεια τῶν τέκνων καὶ τὴν ἐπικοινωνία µὲ αὐτά, ἡ ὁποία ἰσχύει ὥσπου νὰ ἐκδοθεῖ ἡ ἀπόφαση γιὰ τὸ θέµα αὐτὸ σύµφωνα µὲ τὸ ἄρθρο 1513. Ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἔγγραφη συµφωνία, καθὼς καὶ τὸ ἔγγραφο συµφωνητικὸ ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἐπιµέλεια καὶ τὴν ἐπικοινωνία τῶν ἀνήλικων τέκνων ἢ τὴ διατροφὴ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχει συµφωνηθεῖ, ὑποβάλλονται µαζὶ µὲ τὰ εἰδικὰ πληρεξούσια, ὅταν ἀπαιτεῖται, στὸ ἁρµόδιο µονοµελὲς πρωτοδικεῖο, τὸ ὁποῖο µὲ ἀπόφασή του, ποὺ ἐκδίδεται κατὰ τὴ διαδικασία τῆς ἑκούσιας δικαιοδοσίας, ἐπικυρώνει τὶς συµφωνίες καὶ κηρύσσει τὴ λύση τοῦ γάµου, ἐφ’ ὅσον συντρέχουν οἱ νόµιµες προϋποθέσεις. Ἡ ἀπόφαση τοῦ µονοµελοῦς πρωτοδικείου ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἐπιµέλεια, ἐπικοινωνία καὶ διατροφὴ τῶν ἀνήλικων τέκνων ἀποτελεῖ ἐκτελεστὸ τίτλο.»

Περισσότερα

  • Εμφανίσεις: 685

Copyright © 2017 Αγιος Νικόλαος Πευκακίων All Rights Reserved.